Tug of War | 23 april 2007
Jop Beckers schreef over Tug of War:
Regen, zon, wind en aarde. Het is Kapitein Touwruk! Bang om de goede naam van ons geweldig nietfysisch dispuut “Quaque de la Montagne” in diskrediet te brengen, zijn we toch mee gaan doen aan de touwtrekwedstrijd, georganiseerd door dat ene nieuwe dispuut. Omdat we bang waren af te gaan, hebben we onze overwinning zeker proberen te stellen door de hulp van vrouwelijk schoon in te roepen. Het gehele team bestond uit de volgende touwrukkers. Elske L., Maaike W. Marieke (wederom) W., Gerrit S., Vunzie V., Poul C., en Jop B. Overweldigd door de gezelligheid op het grasveld ter plaatse, en de wonderschone opblaaspop, arriveerde Vunzie V. en Jop B. als eerste op plaats delict. Ietwat te laat door hun warming-up arriveerde Poul C., vergezeld door dispuut Quaque de la Montagnebabe Elske L., en Marieke (wederom) W. Na een kort telefoontje onder leiding van Vunzie V.’s overredingskracht, werd het brein van Gerrit S. (vanaf nu aangeduid als Captain Ruk) op dien wijze geprikkeld dat hij zich naar het sportveld haastte om mee te rukken. Na de aanvang van de wedstrijden zolang te hebben gerekt totdat onze dispuutmascotte Maaike W. ter plaatse verscheen, stemden we in met de plannen door onze vernederende touwtrekactiviteiten jegens de andere teams aan te vangen. Na afloop van een uitgebreid dispuutoverleg wordt het eerste team naar voren geschoven om de eerste slachtoffers te maken. Onze eerste tegenstanders (rukkers1) werden al snel na twee rukjes opzij gerukt. Natuurlijk zullen ze nu als tegenargument willen aanvoeren dat zij met zes jongens waren en wij met vier jongens en twee meisjes. Echter feit is dat meisjes toch echt niet harder rukken dan jongens. . Rukkers_1 t/m _7 dachten sterker te zijn dan rukkers_1. Echter onze grote vriend en tevens dispuutinspirator Arthur Schopenhauer wist ooit te prediken: “Het ergste moet nog komen”. Ook opvallend was dat in de teams rukkers_1 t/m _8 maar liefst drie uitvallers door blessures waren. In ons dispuut hadden slechts de jongens de volgende dag een beetje spierpijn. Hoogtepunt van deze ultiem gezellige middag was toch wel de wedstrijd tegen rukkers_8 (beter bekend als huidige Van-der-Waalsbestuur), waar Gerrit S. alvorens de wedstrijd (uiteraard) in ons voordeel beslecht was, victorieus zijn handen de lucht in stak. Gelukkig deden tijdens deze wedstrijd aan onze kant, onze drie vrouwen mee. De oplettende Van-der-Waalslezer merkt meteen op dat het gehele Van-der-Waalsbestuur (zes mannen) op dat cruciale moment even hard rukte als onze drie AEGEE-babes, ondersteund door twee Quaquejongens. Om deze overwinning te vieren zijn we na afloop de glazen gaan heffen in de Zwarte Doos. Voor foto’s van dit grootse feest, zie www.zwartedoos.nl. Aldaar hebben wij het einde van de avond niet gehaald.

Terug naar de activiteiten...